ID

Naam: Linde Peeters
Leeftijd: 22
Woont in: Zwijndrecht
Studie: afgestudeerd als verpleegkundige. Volgt momenteel een specialisatie spoed en intensive care, en werkt tegelijk op de dienst IC in AZ Monica Deurne
Hobby’s: schilderen, keramiek, wandelen in de natuur
Houdt van: de bergen, reizen, op restaurant gaan
Favoriete fairtradeproducten: koffie, chocolade, speculaaspasta, wijn, gedroogde mango en ananas en noedels

‘Een bewuste levenshouding is mij met de paplepel ingegeven. Mama ouders werken allebei als vrijwilliger; mama voor de Wereldwinkel en de Milieuraad, papa voor Natuurpunt en de Derdewereldraad. Allebei zijn ze flexitariërs. Ze eten biologisch, rijden zo weinig mogelijk met de auto, proberen te consuminderen … ‘

‘Dat engagement zet ik voort. Sinds ik als tiener The Age of Stupid heb gezien, ga ik zelfs nog eens stukje verder. Die post-apocalyptische documentairefilm over de gevolgen van de klimaatverandering heeft namelijk veel indruk gemaakt op mij. Veel van de voorspellingen in de film zijn nu aan het uitkomen. De angst voor de toekomst motiveert mij om me elke dag weer in te zetten voor het milieu. Want als we voortdoen zoals we nu bezig zijn, dan blijft er binnen honderd jaar maar weinig natuur meer over en worden we overspoeld door ellende.’

BEWUST LEVEN, MAAR ZONDER SCHULDGEVOEL

‘Ik ben dus geen flexitariër meer, maar een vegetariër die zo veel mogelijk kiest voor vegan. Een auto heb ik niet. En ook al wil ik dolgraag de wereld zien, ik beperk mijn vliegreizen tot één per twee à drie jaar. Deze zomer vlieg ik naar Georgië, maar een weekendje Barcelona met het vliegtuig, dat zou ik nooit overwegen. ‘

‘Mijn koopverslaving hou ik bewust onder controle. Als ik iets leuks zie, wacht ik minstens een week. Wil ik het na die tijd nog altijd even graag hebben, dan pas schaf ik het me aan. Sowieso ga ik voor mijn kleren uitsluitend shoppen in tweedehandswinkels. Zoek ik een boek of een geschenkje, dan snuffel ik altijd eerst rond bij lokale handelaars en kleine start-ups.’

‘Mijn eten koop ik zo veel mogelijk biologisch en verpakkingsvrij, of in de Wereldwinkel. Water drink ik altijd uit een drinkbus. Ben ik die vergeten, dan koop ik wel zonder schuldgevoel een plastic fles. Ik hoef niet altijd 100% consequent te zijn. Het is belangrijker dat heel veel mensen een inspanning leveren dan dat één iemand perfect alles altijd perfect doet.’

GELOOFSOVERTUIGING

‘Vroeger probeerde ik vrienden of collega’s mee te krijgen in mijn ‘geloofsovertuiging’. Dat mensen zich soms niets aantrekken van milieuvervuiling of dierenleed, daar kon ik me echt over opwinden.’

‘Dankzij mijn vriend, die een stuk minder bezig met die thema’s dan ik, dram ik vandaag veel minder door. Het heeft niet veel zin om mensen te forceren, heeft mijn vriend me doen inzien. Alleen wanneer ik voel dat mensen ervoor openstaan, ga ik het gesprek nog aan, op een heel rustige manier. Ik laat er ook mijn humeur niet meer door vergallen.’

VIER OP TIEN VOOR ECOLOGIE

‘Wat me wel nog frustreert, is dat de overheid zo weinig doet. Economie krijgt helaas nog altijd voorrang op ecologie in onze maatschappij. Die PFOS bijvoorbeeld, daar kan ik echt over piekeren. En hoe kan het dat het goedkoper is om te vliegen naar Zuid-Frankrijk dan de trein te nemen? Zouden bedrijven niet beter meer investeren in een fietsbeleid dan in bedrijfswagens? Waarom leren we op school niet veel meer over de klimaatopwarming? Over dat soort vragen kan ik me het hoofd breken. Er moeten structureel dingen veranderen. Als individu ben je maar een klein pionnetje.’

‘Momenteel blijft mijn engagement beperkt tot mijn eigen leven. Ooit, als ik meer tijd heb, wil ik me graag meer maatschappelijk engageren. Zoals mama, die op de lagere scholen in Zwijndrecht uitleg geeft over de Wereldwinkel. Maar eerst wil ik me focussen op mijn studies en mijn eerste werkervaring.’

(Tekst: Siska Verstraete – Beeld: rr)

Ken jij jongeren met LEF? Stuur een mail naar bianca@fairtradebelgium.be en vertel wie ze zijn en waarom ze een plaats verdienen in onze galerij. Wij doen de rest.